BIEGANIE JEST ZA DARMO. SATISFY JUŻ NIE.

Jest galeria, punkowe winyle, sztuka, kawa dla biegaczy i produkty traktowane jak artefakty. Czyli wszystko się zgadza. Witamy w świecie SATISFY.

Lubię SATISFY.

Zacznijmy od tego, bo później będzie trochę mniej miło.

To jedna z tych marek, które bardzo dobrze zrozumiały, że współczesnemu biegaczowi można sprzedać coś więcej niż lekkie spodenki.

Można sprzedać mu cały świat.

Problem w tym, że wejście do tego świata potrafi kosztować 150 euro za T-shirt, 250 za szorty albo prawie 300 za kurtkę.

I nie. W cenie nadal nie dostajemy poprawy VO2max.

Teraz ten świat dostał fizyczny adres.

SATISFY otworzyło swoje pierwsze stałe przestrzenie w Paryżu. Po latach działalności marka wyszła z internetu i rozgościła się w Marais.

I zrobiła to dokładnie tak, jak można było się spodziewać.

Czyli absolutnie nie otworzyła po prostu sklepu.

SKLEP BYŁBY ZBYT PROSTY

Na Rue de Saintonge powstały dwa miejsca stojące naprzeciwko siebie.

Pod numerem 47 działa SATISFY SUPPLY.

To tutaj kupisz ubrania, buty i cały sprzęt marki.

Po drugiej stronie ulicy, pod numerem 54, jest SATISFY FUEL STATION. Kawa, napoje, jedzenie i żywienie sportowe. Możesz napełnić flask przed biegiem, wrócić po treningu i zostać chwilę dłużej.

Brice Partouche, założyciel i dyrektor kreatywny SATISFY, opisywał oba miejsca jako fizyczne ucieleśnienie świata budowanego przez markę przez ostatnie lata.

I trudno się z nim nie zgodzić.

Tylko zauważcie, jak daleko jesteśmy już od:

„dzień dobry, poproszę spodenki do biegania”.

PRODUKT? NIE. ARTEFAKT.

Za projekt przestrzeni odpowiada francuskie studio Ciguë razem z Partouchem.

W Supply mamy surowe ściany, beton, metal, sztukę, znalezione przedmioty i winyle punkowych zespołów, takich jak Minor Threat, Gorilla Biscuits czy Youth of Today.

Produkty są eksponowane bardziej jak obiekty niż towar wiszący na wieszaku.

Na jednej ze ścian pojawiła się monumentalna praca nowojorskiego artysty Othelo Gervacio.

Partouche przy okazji otwarcia opisywał, jak elementy świata SATISFY zaczęły przyjmować fizyczną formę. Fotografia stała się muralami i obrazami. Produkty artefaktami. Idee czymś, czego można dotknąć.

I to chyba najlepiej tłumaczy, czym SATISFY chce dzisiaj być.

Bo kiedy zaczynasz nazywać spodenki artefaktem, robi się zdecydowanie łatwiej wytłumaczyć 250 euro na metce.

Przypadek?

Nie sądzę.

KAWA TEŻ MUSI BYĆ PERFORMANCE

Najbardziej SATISFY jest jednak po drugiej stronie ulicy.

Fuel Station.

Bo zwykła kawiarnia byłaby oczywiście zbyt zwykła.

Marka opisuje serwowaną tam kawę jako functional coffee, a napoje są przygotowywane z myślą o biegaczach. Do tego dochodzi sportowe żywienie i możliwość uzupełnienia bidonu czy flaska przed wyjściem na trening.

I gdzieś na świecie właśnie umarła mała czarna za osiem złotych.

Z jednej strony łatwo się z tego nabijać.

Z drugiej?

To jest cholernie dobrze wymyślone.

Bo Fuel Station daje powód, żeby przyjść do SATISFY również wtedy, kiedy absolutnie nie zamierzasz wydawać 160 euro na koszulkę.

Przychodzisz na kawę.

Spotykasz ludzi.

Idziesz pobiegać.

Wracasz.

Siedzisz.

Rozmawiasz.

A cały czas jesteś wewnątrz świata marki.

Nie oglądasz reklamy SATISFY.

Spędzasz w niej czas.

I to jest znacznie potężniejsze.

SATISFY NIE SPRZEDAJE JUŻ TYLKO CIUCHÓW

To zresztą nie zaczęło się od sklepu.

SATISFY od lat konsekwentnie dokłada do biegania rzeczy, które teoretycznie nie są potrzebne do biegania.

Fotografię.

Muzykę.

Punk.

Design.

Outdoor.

Modę.

Własne wydawnictwa.

Specyficzny język.

Bardzo konkretny świat wizualny.

I produkty o nazwach brzmiących czasami bardziej jak komponenty promu kosmicznego niż ubrania:

MothTech™.

Space-O™.

TechSilk™.

AuraLite™.

PeaceShell™.

Można się z tego śmiać.

Sam się śmieję.

Tylko że kiedy widzę MothTech, wiem, że to SATISFY.

I to jest piekielnie trudne do osiągnięcia.

160 EURO ZA KOSZULKĘ. POROZMAWIAJMY O TYM.

Bo w tym całym zachwycie nad running culture łatwo ominąć małego słonia siedzącego na środku bardzo designerskiego pomieszczenia.

SATISFY jest absurdalnie drogie.

T-shirty potrafią kosztować grubo ponad 100 euro. Szorty spokojnie wchodzą w okolice 150-200 euro i wyżej. Kurtki potrafią zbliżyć się do 300.

Za cenę jednego zestawu SATISFY można spokojnie kupić komplet biegowy w bardziej przyziemnej marce i jeszcze mieć pieniądze na pakiet startowy.

Prawdopodobnie nawet na kilka.

I tu pojawia się pytanie:

czy te rzeczy są aż tak dobre?

Technicznie SATISFY rzeczywiście nie robi przypadkowych bawełnianych koszulek z nadrukowanym logo.

Marka korzysta ze specjalistycznych materiałów, eksperymentuje z konstrukcjami i buduje swoje produkty jako techniczny sprzęt do biegania.

Ale umówmy się.

Kupując koszulkę za 160 euro, nie płacisz wyłącznie za materiał.

Płacisz za SATISFY.

Za cały ten świat.

Za zdjęcia.

Za typografię.

Za punkowe odniesienia.

Za estetykę.

Za limitowane dropy.

Za język.

Za kulturę zbudowaną wokół produktu.

Za możliwość rozpoznania przez innego człowieka w MothTechu na drugim końcu ulicy i wymienienia tego subtelnego spojrzenia:

tak, obaj wiemy, ile kosztowała ta koszulka.

I WŁAŚNIE DLATEGO TEN SKLEP MA SENS

Gdyby SATISFY otworzyło normalny sklep biegowy z białymi ścianami, regałem na buty i telewizorem pokazującym człowieka biegnącego po górach w slow motion, coś by się nie zgadzało.

Bo marka przez lata robiła wszystko, żeby przestać być postrzegana wyłącznie jako producent odzieży sportowej.

Supply i Fuel Station są więc logicznym kolejnym krokiem.

Nie idziesz tam tylko coś kupić.

Masz wejść do SATISFY.

Dosłownie.

To sposób myślenia znacznie bliższy streetwearowi niż klasycznemu retailowi sportowemu.

Supreme przez lata pokazywało, że sklep może być miejscem pielgrzymki. Dover Street Market zrobiło ze sprzedaży doświadczenie kuratorskie. Marki modowe od dawna wiedzą, że przestrzeń może opowiadać historię równie skutecznie jak kampania.

Running culture właśnie doszło do podobnego miejsca.

Tylko zamiast deski pod pachą masz Garmina.

I TO JEST TROCHĘ ŚMIESZNE. ALE TEŻ BARDZO DOBRE.

Najłatwiej byłoby napisać, że SATISFY przesadza.

Bo przesadza.

To część jego uroku.

Możemy śmiać się z functional coffee, artefaktów zamiast ubrań i koszulek kosztujących tyle, ile niektórzy wydają na cały sezon biegania.

Ale byłoby nieuczciwe udawać, że pod tym wszystkim nie ma bardzo dobrze zbudowanej marki.

SATISFY wie, kim chce być.

Wie, jak chce wyglądać.

Wie, do kogo mówi.

I, co chyba najważniejsze, wie, że jeśli sprzedajesz T-shirt za 160 euro, musisz sprzedać klientowi coś znacznie większego niż T-shirt.

Supply i Fuel Station robią dokładnie to.

Budują miejsce, do którego możesz wejść nawet wtedy, kiedy niczego nie potrzebujesz.

Pobiegać.

Wypić kawę.

Obejrzeć sztukę.

Posłuchać muzyki.

Spotkać ludzi.

A potem zupełnie przypadkiem wyjść ze spodenkami za 250 euro.

Running is free.

Cała reszta najwyraźniej już nie.