Apple. Co się stało z „Think Different”?
MORE STORIES. LESS NOISE.
Czy kolejna funkcja rzeczywiście ułatwia pracę? Przyglądam się kierunkowi Apple z perspektywy człowieka, który na tym sprzęcie fotografuje, montuje i pisze.
Dotykowy MacBook, składany iPhone i marka, która kiedyś wyznaczała własne zasady. Dziś coraz częściej wygląda, jakby próbowała nadążyć za konkurencją. Jestem fanem Apple od lat. I właśnie dlatego mam jedno wielkie: WTF?
01
Steve Jobs powiedział kiedyś: NIE!
Był październik 2010 roku. Steve Jobs prezentował nowe MacBooki i tłumaczył, dlaczego Apple nie zamierza robić laptopów z ekranami dotykowymi.
Powód?
Ergonomia.
Apple testowało takie rozwiązania i uznało, że wyciąganie ręki do pionowo ustawionego ekranu jest zwyczajnie niewygodne. Przez chwilę wygląda efektownie, ale podczas dłuższej pracy męczy.
Jobs przekonywał, że dotykowe powierzchnie nie powinny być pionowe.
I wiecie co?
To miało sens.
Zamiast próbować zamienić MacBooka w iPada z klawiaturą, Apple rozwijało świetne gładziki Multi-Touch. Zamiast dodawać kolejne funkcje, zastanawiało się, które naprawdę poprawiają korzystanie z urządzenia.
To była jedna z rzeczy, za które uwielbiałem tę markę.
Apple potrafiło powiedzieć „nie”.
Nawet jeśli konkurencja mówiła „tak”.
02
16 lat później…
28 października 2026 roku Apple zaprezentowało nowego MacBooka Pro.
Ekran PROLED XDR. Technologia tandem OLED. Procesory M5 Pro i M5 Max. Świetna jasność, doskonałe odwzorowanie kolorów i jeszcze większe możliwości dla twórców.
I ekran dotykowy.
Tak. Dotykowy MacBook Pro.
Ten sam rodzaj rozwiązania, który Jobs krytykował ze względu na ergonomię.
Apple przekonuje teraz, że dotykanie ekranu jest naturalne, wygodne i otwiera zupełnie nowe możliwości.
I ja naprawdę chciałbym wiedzieć jedno.
Czy przez te szesnaście lat zmieniła się anatomia ludzkiej ręki?
Oczywiście trochę prowokuję.
Technologia poszła do przodu. Nowy MacBook ma stabilniejszy zawias, a macOS został przystosowany do obsługi dotykowej. Apple podaje też konkretne zastosowania: edycję zdjęć, montaż filmów, pracę z grafiką czy muzyką.
To wszystko może mieć sens.
Ale dlaczego nagle?
Co sprawiło, że rozwiązanie, które przez lata nie pasowało do filozofii Maca, teraz stało się jednym z najważniejszych punktów premiery?
Bo konkurencja od dawna ma dotykowe laptopy?
Bo użytkownicy zaczęli oczekiwać tej funkcji?
A może Apple rzeczywiście znalazło sposób, żeby zrobić to lepiej?
Nie znam odpowiedzi.
I właśnie to jest mój problem.
Kiedyś rozumiałem, dlaczego Apple podejmuje określone decyzje. Nawet jeśli się z nimi nie zgadzałem.
Dzisiaj coraz częściej zastanawiam się, czy za nowymi produktami stoi jeszcze spójna filozofia, czy po prostu lista funkcji, które wypada mieć.
03
THINK DIFFERENT. Pamiętacie?
To było coś więcej niż hasło reklamowe.
Dla mnie „Think Different” oznaczało pewien sposób myślenia o technologii.
Nie musisz być pierwszy.
Nie musisz mieć wszystkiego.
Nie musisz robić tego, co wszyscy.
Musisz wiedzieć, dlaczego robisz to, co robisz.
Apple przez lata budowało swoją pozycję właśnie na takim podejściu.
Nie wymyśliło od podstaw smartfona, odtwarzacza MP3 ani tabletu. Ale potrafiło wejść do istniejącej kategorii i zaproponować produkt, który zmieniał sposób korzystania z technologii.
iPod nie był pierwszym odtwarzaczem muzyki.
iPhone nie był pierwszym smartfonem.
iPad nie był pierwszym tabletem.
Ale każdy z tych produktów miał bardzo wyraźną wizję.
Nie chodziło o to, żeby pokazać światu, ile funkcji udało się zmieścić w jednym urządzeniu.
Chodziło o to, żeby użytkownik poczuł, że ktoś naprawdę przemyślał jego działanie.
Apple nie sprzedawało technologii dla samej technologii. Sprzedawało przemyślane doświadczenie.
I za to ludzie byli gotowi płacić więcej.
Ja również.
04
Nie potrzebuję MacBooka, który chce być iPadem.
Od lat korzystam ze sprzętu Apple.
Fotografuję. Nagrywam. Montuję filmy. Projektuję. Pracuję na komputerze godzinami.
I wiecie, czego nigdy nie pomyślałem podczas montażu w Final Cut Pro?
„Kurczę, gdybym tylko mógł dotknąć tego ekranu”.
Za to setki razy doceniałem świetny gładzik, skróty klawiszowe i to, jak sprawnie mogę pracować bez odrywania dłoni od klawiatury.
Nie twierdzę, że dotykowy ekran jest bez sensu.
Być może w Lightroomie okaże się fantastyczny. Być może projektanci pokochają bezpośrednią manipulację obiektami. Być może sam będę korzystał z tej funkcji codziennie.
Ale jest różnica między czymś, co może być przydatne, a czymś, co rzeczywiście powinno znaleźć się w produkcie.
Przez lata Apple zdawało się rozumieć tę różnicę lepiej niż ktokolwiek.
Dzisiaj nie jestem już tego taki pewien.
05
A potem apple złożyło iPhone’a na pół.
Przez lata obserwowaliśmy składane smartfony.
Samsung eksperymentował. Huawei eksperymentował. Kolejni producenci pokazywali telefony, które można otwierać jak książkę.
A Apple?
Apple czekało.
I to było całkowicie zgodne z jego charakterem.
Można było oczekiwać, że firma nie wejdzie do tej kategorii, dopóki nie uzna, że potrafi zaproponować coś naprawdę dopracowanego.
We wrześniu 2026 roku zobaczyliśmy iPhone’a Duo.
Pierwszego składanego iPhone’a.
Nowy format, nowy zawias, nowy ekran i oczywiście cena, która przypomina, że Apple nie zamierza konkurować taniością.
A niedługo po rozpoczęciu sprzedaży pojawiły się zgłoszenia problemów z wewnętrznym wyświetlaczem.
Pęknięcia. Linie w okolicy zawiasu. Uszkodzenia ekranu.
26 października Reuters poinformował, że Apple zaoferowało wymianę niewielkiej liczby urządzeń dotkniętych problemem.
Żeby było jasne: nie wiemy, jak duża jest skala usterki. Nie ma podstaw, by twierdzić, że wszystkie iPhone’y Duo są wadliwe.
I nie zamierzam robić z kilku zgłoszeń dowodu na katastrofę.
Ale trudno nie dostrzec ironii.
Firma, która przez lata mogła obserwować problemy konkurencji ze składanymi ekranami, sama musi mierzyć się z podobnymi doniesieniami niedługo po premierze.
Nie oznacza to, że Apple nie powinno robić składanego telefonu.
Oznacza tylko, że tym bardziej chciałbym wiedzieć, co wyjątkowego wnosi do tej kategorii.
Bo jeśli odpowiedzią jest przede wszystkim „teraz my też mamy składany smartfon”, to jest to bardzo mało jak na markę, która kiedyś uczyła innych, jak projektować produkty.
06
Czy apple zaczęło kopiować tych, którzy kopiowali od apple?
To jest pytanie, które nie daje mi spokoju.
Dotykowy laptop? Konkurencja ma.
Składany telefon? Konkurencja ma.
Kolejne funkcje AI? Konkurencja rozwija je w zawrotnym tempie.
Oczywiście Apple ma prawo odpowiadać na zmieniający się rynek.
I oczywiście nie każda funkcja obecna wcześniej u innego producenta jest automatycznie bezmyślną kopią.
Sam fakt, że ktoś był pierwszy, nie oznacza przecież, że zrobił coś najlepiej.
Tyle że kiedyś Apple potrafiło przekonująco pokazać, dlaczego jego sposób jest inny.
Dzisiaj mam wrażenie, że coraz częściej najpierw widzimy nową funkcję, a dopiero później próbujemy znaleźć dla niej uzasadnienie.
I nie chodzi nawet o to, czy te produkty będą dobre.
Prawdopodobnie będą.
MacBook Pro nadal może być jednym z najlepszych laptopów dla twórców. iPhone Duo może z czasem stać się świetnym składanym smartfonem.
Ale dobry produkt i wyrazista filozofia marki to nie jest to samo.
Można robić znakomity sprzęt i jednocześnie tracić coś, co przez lata czyniło firmę wyjątkową.
07
Brakuję mi apple, które miało jaja.
Steve Jobs nie był nieomylny.
Apple za jego czasów również popełniało błędy, forsowało nietrafione rozwiązania i bywało absurdalnie uparte.
Nie zamierzam idealizować przeszłości.
Nie uważam też, że firma powinna na zawsze trzymać się decyzji podjętych w 2010 roku.
To byłoby zaprzeczenie innowacji.
Ale zmiana zdania powinna wynikać z czegoś więcej niż potrzeby nadążania za rynkiem.
Chciałbym zobaczyć Apple, które znowu potrafi powiedzieć:
Nie, nie zrobimy tego.
Nie dlatego, że nie potrafimy.
Nie dlatego, że się boimy.
Tylko dlatego, że nie uważamy, żeby to poprawiało produkt.
To wymaga odwagi.
Szczególnie wtedy, gdy konkurencja ma już wszystko, a internet codziennie pyta, dlaczego Apple nadal czegoś nie oferuje.
08
Najgorsze jest to, że ja nadal kocham apple.
Gdybym nie był fanem Apple, pewnie w ogóle nie napisałbym tego tekstu.
Nowy laptop? Fajnie.
Składany telefon? Okej.
Kolejna premiera? Następna, proszę.
Ale dla mnie Apple zawsze było czymś więcej niż producentem elektroniki.
Lubiłem jego wzornictwo. Konsekwencję. Prostotę. Dbałość o detale.
Lubiłem to, że nie próbowało przypodobać się wszystkim.
Że potrafiło być uparte.
Że czasami irytowało użytkowników, odmawiając im funkcji, które inni producenci oferowali od dawna.
Bo za tą odmową często stał jakiś pomysł.
A ja lubię marki, które mają własny pomysł na siebie.
Nie takie, które za wszelką cenę próbują nikogo nie rozczarować.
Dlatego właśnie coraz częściej patrzę na Apple z mieszanką fascynacji i rozczarowania.
Bo produkty nadal potrafią zachwycać.
Ale marka, która kiedyś tak wyraźnie mówiła własnym głosem, momentami zaczyna brzmieć jak cała reszta rynku.
09
Apple. Nie musisz być jak wszyscy.
Może dotykowy MacBook okaże się genialny.
Może za rok sam będę korzystał z niego codziennie.
Może iPhone Duo po rozwiązaniu problemów pierwszych egzemplarzy okaże się najlepszym składanym smartfonem na rynku.
Nie wykluczam tego.
I bardzo chciałbym, żeby tak było.
Ale nie chcę Apple, które robi wszystko.
Chcę Apple, które wie, czego nie robić.
Które nie musi sprawdzać, co konkurencja umieściła w swoich urządzeniach, żeby wiedzieć, co powinno znaleźć się w kolejnej generacji MacBooka czy iPhone’a.
Które nie boi się podjąć niepopularnej decyzji, jeśli uważa ją za słuszną.
Które znowu ma własny manifest.
Bo przez lata siłą Apple nie było to, że potrafiło zrobić wszystko.
Siłą Apple było to, że potrafiło wybrać, co naprawdę warto zrobić.
I dlatego dzisiaj nie pytam, czy nowy MacBook jest dobry.
Nie pytam nawet, czy potrzebuję składanego iPhone’a.
Pytam o coś znacznie ważniejszego.
Bo coraz częściej wygląda to tak, jakby firma, która nauczyła świat myśleć inaczej, sama zaczęła myśleć dokładnie tak jak wszyscy.
co się stało z „Think Different”?

