220 złotych za 21 kilometrów cierpienia. Półmaraton Warszawski sprzedał to w dwa dni.
MORE STORIES. LESS NOISE.
Pakiet na Półmaraton Warszawski 2027 na starcie zapisów kosztował 220 złotych, koszulka kolejne 129, a tradycyjna pula miejsc rozeszła się w około dwa dni. Sprawdzam, ile pieniędzy może generować takie wydarzenie, jak…
- Opłata na starcie zapisów
- 220 zł
- Dystans biegu
- 21,1 km
- Termin
- 14.03.27
Bieganie jest za darmo. Startowanie już niekoniecznie.
16 listopada 2026 roku ruszyły zapisy na 21. Półmaraton Warszawski, zaplanowany na 14 marca 2027 roku.
Dwa dni później tradycyjna pula miejsc była praktycznie wyczerpana. Wydarzenie, za które trzeba zapłacić, a potem jeszcze samodzielnie przebiec 21,0975 kilometra, okazało się produktem, na który popyt przekracza podaż.
Nie ma klimatyzowanego fotela, darmowego drinka ani gwarancji dobrej zabawy. Jest za to całkiem realna szansa, że na osiemnastym kilometrze zaczniesz kwestionować wszystkie swoje życiowe decyzje.

A mimo to tysiące ludzi zapisały się niemal natychmiast.
Cena pakietu startowego? 220 złotych.
Koszulka techniczna? Dodatkowe 129 złotych.
Grawerunek na medalu? 25 złotych.
Wysyłka pakietu? 35 złotych.
Sam pakiet z koszulką to już 349 złotych. Do tego dochodzą buty, treningi, dojazd, nocleg i jedzenie. Oczywiście nie każdy musi kupować wszystko od nowa, ale dla wielu uczestników sam weekend startowy oznacza wydatek znacznie większy niż opłata rejestracyjna.
Jeszcze niedawno bieganie było synonimem sportu dostępnego niemal dla każdego. Zakładasz buty i wychodzisz.
Dziś trzeba czasem wykazać się większym refleksem przy rejestracji niż na finiszu.
I to jest naprawdę fascynujące.
Pięć milionów złotych. Zanim ktokolwiek przekroczył linię startu.
Lubię moment, w którym marketing spotyka się z matematyką.
Bo o ile można godzinami dyskutować o emocjach, atmosferze i społeczności, o tyle liczby potrafią pokazać skalę zjawiska znacznie szybciej.
Organizator przeznaczył na Półmaraton Warszawski 2027 łącznie 28 tysięcy miejsc.
Nie wszystkie są jednak sprzedawane w tradycyjny sposób.
24 tysiące to pula standardowych zapisów, 2 tysiące przeznaczono na zbiórki charytatywne #BiegamDobrze, a kolejne 2 tysiące pozostają do dyspozycji organizatora, między innymi na współpracę z partnerami i sponsorami.
Policzmy więc podstawowy wariant.
24 000 pakietów × 220 zł = 5 280 000 zł.
Ponad pięć milionów złotych potencjalnych wpływów brutto.
To symulacja, nie potwierdzony wynik finansowy. Zakłada sprzedaż wszystkich tradycyjnych pakietów po pełnej cenie, bez uwzględnienia ulg i innych rozliczeń.
Ale pokazuje, o jakich pieniądzach rozmawiamy.
Teraz dorzućmy koszulki.
Nie wiemy, ilu uczestników zdecydowało się na dodatkowy zakup. Przyjmijmy więc czysto hipotetycznie, że połowa z 24 tysięcy biegaczy zamówiła koszulkę techniczną za 129 złotych.
To kolejne 1 548 000 złotych.
Łącznie otrzymujemy 6 828 000 złotych potencjalnych wpływów brutto z pakietów i koszulek.
A przecież istnieją jeszcze inne usługi dodatkowe, współprace sponsorskie, sprzedaż gadżetów czy działalność wystawiennicza.
Czy to oznacza, że organizator zarobił prawie siedem milionów złotych?
Nie.
Przychód i zysk to dwie zupełnie różne rzeczy. A organizacja półmaratonu w centrum Warszawy nie polega na ustawieniu bramy startowej, rozdaniu kilku bananów i życzeniu wszystkim powodzenia.
Spróbuj zamknąć pół Warszawy i nie zbankrutować.
Z perspektywy uczestnika organizacja półmaratonu wygląda dość prosto.
Przychodzisz, oddajesz worek do depozytu, ustawiasz się w swojej strefie, biegniesz, odbierasz medal i szukasz czegoś do jedzenia.
Potem przez tydzień opowiadasz znajomym, że było ciężko, ale pięknie.

Tymczasem za kulisami działa ogromna machina logistyczna.
Trzeba wyznaczyć i zabezpieczyć ponad 21 kilometrów trasy. Uzgodnić organizację ruchu z miastem. Przygotować objazdy, komunikację dla mieszkańców, barierki, oznaczenia, punkty odżywiania, toalety i zaplecze medyczne.
Do tego dochodzą pomiar czasu, system rejestracji, biuro zawodów, depozyty, transport, nagłośnienie, produkcja medali, zabezpieczenie mety, sprzątanie, obsługa mediów i koordynacja pracy ogromnej liczby ludzi.
W edycji 2026 zaangażowanych było około 1800 wolontariuszy.
Tysiąc osiemset osób.
To więcej niż zatrudnia wiele całkiem dużych firm.
A przecież wolontariusze nie stanowią całego zespołu. Dochodzą pracownicy fundacji, firmy techniczne, służby medyczne, ochroniarze, wykonawcy, dostawcy i przedstawiciele miejskich instytucji.
Wszystko po to, żeby kilkadziesiąt tysięcy ludzi mogło bezpiecznie robić coś, co w zwykły wtorek można robić za darmo.
I żeby nikt nie musiał zastanawiać się, gdzie podziały się jego suche skarpetki.
Ile kosztuje organizacja Półmaratonu Warszawskiego?
Tutaj robi się jeszcze ciekawiej.
Fundacja Maraton Warszawski i Akademia Leona Koźmińskiego przygotowały raport dotyczący ekonomicznego i społecznego wpływu warszawskich imprez biegowych.
Według raportu wydatki organizatora Półmaratonu Warszawskiego w gospodarce lokalnej wyniosły około 4,54 miliona złotych.
To ważna informacja, ale trzeba ją właściwie interpretować.
Nie jest to pełny, publicznie udostępniony kosztorys edycji 2027 ani dokładne zestawienie wszystkich wydatków fundacji.
Wiemy jednak, że mówimy o przedsięwzięciu, którego organizacja wymaga milionowych nakładów.
Kosztuje infrastruktura, zabezpieczenie trasy, produkcja materiałów, logistyka, obsługa zawodników i całe zaplecze wydarzenia.
Dlatego zestawianie potencjalnych wpływów z pakietów startowych z historycznymi wydatkami i nazywanie różnicy zyskiem byłoby zwyczajnym nadużyciem.
Nie znamy rzeczywistej marży wydarzenia.
Znamy natomiast jego skalę. A ta robi wrażenie.
Warszawa zarabia na bieganiu. I nie chodzi tylko o pakiety.
Raport ekonomiczny oszacował całkowity wpływ Półmaratonu Warszawskiego na gospodarkę na około 28,89 miliona złotych.
Prawie 29 milionów.
Nie są to pieniądze, które trafiają do organizatora. To szacowany efekt gospodarczy obejmujący wydatki uczestników, przyjezdnych, osób towarzyszących i organizatora oraz dalsze efekty ekonomiczne.
Biegacze rezerwują hotele, jedzą w restauracjach, korzystają z transportu, odwiedzają sklepy.
Często przyjeżdżają z rodzinami albo znajomymi.
Sam wracam do Warszawy na marcowy półmaraton i potrzebuję noclegu. Czyli jeszcze przed startem dokładam swoją niewielką cegiełkę do tej całej ekonomicznej układanki.
Hotel zarabia na pokoju. Restauracja na kolacji. Kawiarnia na porannej kawie. Miasto na zwiększonym ruchu turystycznym i promocji.
A biegacz?
Biegacz najpierw za to wszystko płaci, a potem wstaje o szóstej rano, żeby pobiec 21 kilometrów.
Trudno o bardziej osobliwy model spędzania weekendu.
Ale właśnie dlatego wielkie biegi uliczne są dziś czymś znacznie większym niż zawodami sportowymi.
40 stref kibicowania. To już bardziej festiwal niż zawody.
W 2026 roku w Półmaratonie Warszawskim i towarzyszącym mu biegu na pięć kilometrów wystartowało łącznie 30 344 uczestników.
Organizator przygotował 40 stref muzycznego kibicowania, a liczbę kibiców oszacowano na około 100 tysięcy.
Były występy muzyczne, aktywacje marek, strefy dla kibiców i atrakcje, które nie miały nic wspólnego z liczeniem sekund na kilometr.
Na Krakowskim Przedmieściu wystąpiła nawet Mery Spolsky.
I w tym momencie zaczyna się kolejna ciekawa historia.
Bo współczesny półmaraton coraz bardziej przypomina festiwal muzyczny.
Nie musisz startować, żeby mieć powód do przyjścia.
Możesz kibicować, spotkać znajomych, słuchać muzyki, oglądać produkty, robić zdjęcia albo po prostu uczestniczyć w miejskim wydarzeniu.
Dla organizatora to szansa na zbudowanie znacznie większej społeczności niż grupa osób, które kupiły pakiet.
Dla sponsorów możliwość dotarcia nie tylko do biegaczy, ale też do ich rodzin, znajomych i kibiców.
A dla miasta kolejny argument, że chwilowe utrudnienia w ruchu mogą mieć również wymierną wartość gospodarczą i promocyjną.
Oczywiście mieszkańcy, którzy muszą objeżdżać zamknięte ulice, mogą mieć na ten temat zupełnie inne zdanie.
I trudno im się dziwić.
New Balance, Run House i marketing, który nie kończy się na banerze.
Jednym z wieloletnich partnerów warszawskich imprez biegowych jest New Balance, sponsor techniczny Półmaratonu Warszawskiego.
I przyznam, że dla mnie to całkiem przyjemny dodatek do całej historii.
New Balance jest moją ulubioną marką odzieżową, więc fakt, że wspiera wydarzenie, na które wracam, zwyczajnie mnie cieszy.

Nie jest to oczywiście główny powód mojego startu. Nie zapisuję się na 21 kilometrów tylko dlatego, że lubię logo na koszulce.
Ale pokazuje to, jak dobrze może działać sponsoring, kiedy marka jest naturalnie związana z zainteresowaniami uczestników.
W 2026 roku New Balance zorganizował w Warszawie trzydniowy Run House.
Wspólne biegi, spotkania, warsztaty, testy sprzętu, regeneracja i przestrzeń do spędzania czasu z innymi biegaczami.
To coś więcej niż postawienie namiotu z produktami.
To próba stworzenia miejsca, do którego ludzie chcą przyjść z własnej inicjatywy.
Nie znamy publicznego budżetu tego przedsięwzięcia.
Można jednak przygotować orientacyjny model kosztów podobnej trzydniowej aktywacji. Wynajem i aranżacja przestrzeni, scenografia, produkcja wydarzeń, obsługa, prowadzący, catering oraz komunikacja mogłyby łącznie oznaczać wydatek rzędu 110–280 tysięcy złotych.
To wyłącznie niezależna symulacja, a nie ujawniony koszt New Balance Run House.
Ale nawet gdyby taka aktywacja kosztowała 200 tysięcy złotych, pojawia się interesujące pytanie.
Czy lepiej wydać te pieniądze na reklamę, która będzie przez kilka tygodni przekonywać ludzi, że marka rozumie biegaczy?
Czy stworzyć miejsce, w którym biegacze sami chcą spędzać czas?
Nie ma jednej odpowiedzi. Kampanie reklamowe i wydarzenia realizują różne cele.
Ale z punktu widzenia budowania relacji trudno przecenić doświadczenie, które ludzie dobrowolnie wybierają.
Reklama może sprawić, że zapamiętasz logo.
Dobre wydarzenie może sprawić, że zapamiętasz cały weekend.
Ponad 30 wystawców. Bieganie ma swój własny ekosystem.
Podczas Running & Lifestyle Expo towarzyszącego edycji 2026 pojawiło się ponad 30 marek, organizacji i wystawców wymienionych w oficjalnym wykazie.
Wśród nich New Balance, Hoka, Mizuno, Garmin, Suunto, Shokz, ENTHST, Incylence, Compressport czy Goodr.
Nie wszystkie były sponsorami półmaratonu. Część występowała jako wystawcy lub partnerzy konkretnych aktywności.

Ale sam przekrój pokazuje, jak duży rynek wyrósł wokół amatorskiego biegania.
Buty, odzież, zegarki, słuchawki, okulary, odżywianie, regeneracja, akcesoria.
A przecież zaczynało się od tego, że do biegania wystarczy para butów.
I nadal wystarczy.
Tylko branża sportowa bardzo skutecznie przekonuje nas, że warto mieć jeszcze kilka dodatkowych rzeczy.
Sam nie jestem tutaj żadnym wyjątkiem.
Bieganie jest sportem, ale running culture to już cały świat produktów, społeczności, estetyki i doświadczeń.
A wielkie półmaratony są jednym z miejsc, w których wszystkie te elementy spotykają się jednocześnie.
2000 miejsc charytatywnych. I milion złotych, który może zrobić coś dobrego.
W Półmaratonie Warszawskim 2027 przygotowano także 2000 miejsc w ramach programu #BiegamDobrze.
Zasada jest prosta.
Zakładasz zbiórkę na rzecz wybranej organizacji, zbierasz minimum 500 złotych i otrzymujesz numer startowy. Koszt udziału pokrywa wspierana organizacja charytatywna.
Do wyboru jest 13 organizacji.
Ja zdecydowałem się wesprzeć Fundację Twarze Depresji.
To dla mnie osobista sprawa i jeden z najważniejszych powodów, dla których chcę wystartować właśnie w tej formule.
A teraz znowu matematyka.
2000 uczestników × 500 zł = 1 000 000 zł.
Milion złotych, jeśli wszystkie miejsca zostaną wykorzystane i każda zbiórka osiągnie wymagane minimum.
To scenariusz, a nie gwarantowany wynik. W programie obowiązuje limit jednocześnie aktywnych zbiórek, a nie każda rozpoczęta zbiórka musi zakończyć się sukcesem.
Zebrane środki, po kosztach obsługi płatności, trafiają przede wszystkim do organizacji charytatywnych. Część przeznaczana jest na utrzymanie programu i cele statutowe fundacji.
Nie można więc traktować tego miliona jako dodatkowego przychodu ze sprzedaży pakietów.
I dobrze.
Bo w całej tej wielomilionowej machinie jest też miejsce na coś, czego nie da się sprowadzić do marketingowego wskaźnika.
Realną pomoc.
Można organizować wielkie wydarzenie, sprzedawać pakiety, pozyskiwać sponsorów i angażować tysiące ludzi, a jednocześnie wykorzystać tę energię do wsparcia potrzebujących.
Jedno nie musi wykluczać drugiego.
SuperHalfs. Warszawa wchodzi do europejskiej gry.
W 2027 roku Półmaraton Warszawski dołącza do cyklu SuperHalfs Europa.
To kolejny argument, który może przyciągać uczestników z Polski i zagranicy.
Dla biegaczy oznacza możliwość zaliczania kolejnych startów w ramach międzynarodowego wyzwania.
Dla organizatora szansę na dotarcie do nowych grup odbiorców.
Dla Warszawy kolejne narzędzie promocji turystycznej.
Nie wiadomo jeszcze, jaki dokładnie wpływ dołączenie do cyklu miało na rekordowe tempo zapisów.
Ale marketingowo trudno o lepszy moment.
Rosnąca popularność biegania, duża społeczność, międzynarodowy kontekst i wydarzenie, które przyciąga tysiące uczestników niemal natychmiast po otwarciu rejestracji.
To nie jest już lokalna impreza dla garstki zapaleńców.
To produkt, który zaczyna konkurować o uwagę w europejskim kalendarzu biegowym.
Najlepszy marketing? Ludzie, którzy sami chcą zapłacić.
Najbardziej fascynuje mnie w tej historii nie cena pakietu ani potencjalne miliony złotych przychodu.
Najbardziej fascynuje mnie to, jak bardzo zmieniło się nasze podejście do biegania.
Kiedyś biegało się, żeby poprawić kondycję, schudnąć albo przygotować się do zawodów.
Dziś nadal robimy to wszystko, ale bieganie stało się również sposobem spędzania czasu, poznawania ludzi, podróżowania i uczestniczenia w kulturze.
Kupujemy buty, zapisujemy się do klubów, planujemy wyjazdy wokół startów, kolekcjonujemy medale i rozmawiamy o tempie na kilometr z ludźmi, z którymi jeszcze niedawno rozmawialibyśmy wyłącznie o pogodzie.
Organizatorzy wielkich biegów doskonale to rozumieją.
Nie sprzedają wyłącznie numeru startowego.
Sprzedają emocje, atmosferę, przynależność i możliwość powiedzenia sobie po przekroczeniu mety: zrobiłem to.
Czy 220 złotych to dużo za półmaraton?
Dla jednych tak. Dla innych nie.
Ale tempo, w jakim znikały miejsca na Półmaraton Warszawski 2027, pokazuje, że dla ogromnej grupy ludzi wartość tego doświadczenia jest wyższa niż jego cena.
I wiecie, co jest w tym wszystkim najzabawniejsze?
Wydajemy setki złotych, miesiącami przygotowujemy się do startu, a potem przez 21 kilometrów marzymy wyłącznie o tym, żeby to się wreszcie skończyło.
A kilka minut po przekroczeniu mety zaczynamy szukać następnego biegu.
Półmaraton Warszawski 2027. Najważniejsze liczby
| Pytanie | Odpowiedź |
|---|---|
| Kiedy odbędzie się bieg? | 14 marca 2027 roku |
| Ile kosztował pakiet na początku zapisów? | 220 zł |
| Ile kosztuje koszulka techniczna? | 129 zł dodatkowo |
| Jaki jest limit uczestników? | 28 000 |
| Ile miejsc przeznaczono na tradycyjne zapisy? | 24 000 |
| Ile miejsc jest w #BiegamDobrze? | 2000 aktywnych zbiórek |
| Ile trzeba zebrać charytatywnie? | Minimum 500 zł |
| Ile wynoszą modelowe wpływy z 24 tys. pakietów? | 5,28 mln zł brutto |
| Ile kosztuje organizacja półmaratonu? | Brak pełnego publicznego kosztorysu 2027; historyczne wydatki organizatora w gospodarce lokalnej wyniosły ok. 4,54 mln zł |
| Jaki jest wpływ ekonomiczny na Warszawę? | Około 28,89 mln zł według raportu dotyczącego wcześniejszych edycji |
| Kto jest sponsorem technicznym? | New Balance |
Źródła: komunikat o zapisach, regulamin edycji 2027 i komunikat o SuperHalfs Europa.

