FTZMK / STORIES running culture 6 MIN

Krasnystaw. Od kefiru do running culture.

MORE STORIES. LESS NOISE.

Krasnystaw kojarzył mi się dotychczas głównie z kefirem. A tu proszę, dwóch braci robi tam running wear, który bez kompleksów może stanąć obok znacznie bardziej rozpoznawalnych marek.

Brand Crush

Do niedawna Krasnystaw kojarzył mi się głównie z kefirem. I podejrzewam, że nie jestem w tym osamotniony.

Tymczasem okazuje się, że oprócz całkiem niezłego nabiału robią tam również ciuchy, które spokojnie mogłyby wisieć w butikach z running wearem w Paryżu, Londynie czy Kopenhadze.

Paryż ma Satisfy. Londyn ma SOAR. A Krasnystaw ma SOBER.LAB.

Za marką stoją dwaj bracia, Szymon i Adrian, którzy zamiast ograniczyć się do projektowania kolejnych nadruków na gotowych koszulkach, postanowili stworzyć własną szwalnię.

I właśnie tutaj zaczyna się robić ciekawie.

Bo w świecie, w którym można w kilka tygodni stworzyć markę odzieżową, zamówić gotowe produkty, przykleić do nich logo i opowiedzieć na Instagramie o swojej wielkiej pasji, oni postanowili zabrać się za to od trochę trudniejszej strony.

Projektują. Szyją. Testują. Poprawiają.

A przy okazji sami biegają.

I chociaż nie mam nic przeciwko markom, które korzystają z zewnętrznych producentów, to jednak własna pracownia i realny wpływ na produkt robią na mnie większe wrażenie niż kolejny manifest o przekraczaniu granic.

Szczególnie kiedy mówimy o ubraniach, w których faktycznie trzeba się ruszać.

Nie tylko ładne zdjęcia na Instagramie.

Z SOBER.LAB mam już całkiem konkretną relację.

Od początku sezonu korzystam z ich wiatrówki, longsleeve’a z Polartecu i czapki. Te trzy rzeczy regularnie pojawiają się w mojej biegowej rotacji.

I jest zajawa.

Nie taka, która kończy się po rozpakowaniu paczki i zrobieniu kilku zdjęć.

Po prostu lubię te rzeczy nosić.

A to wcale nie jest takie oczywiste, jak mogłoby się wydawać.

Bo w mojej szafie, jak pewnie w szafie większości biegaczy, znajdują się ubrania, które na papierze są absolutnie fantastyczne. Oddychające, szybkoschnące, ultralekkie, wyposażone w technologie o nazwach brzmiących jak tajne projekty NASA.

Tylko później okazuje się, że jakoś nie mam ochoty ich zakładać.

Z SOBER.LAB jest inaczej.

Wiatrówka, longsleeve i czapka nie leżą w szafie jako eksponaty. Są normalną częścią mojego biegania.

I to jest dla mnie znacznie ważniejsze niż jakiekolwiek marketingowe obietnice.

Bo najlepsza rzecz w garderobie to niekoniecznie ta, która ma najdłuższą listę technologii.

Czasami to po prostu ta, po którą najchętniej sięgasz.

Running wear nie musi wyglądać jak strój animatora.

Mam słabość do marek, które rozumieją, że funkcjonalność i estetyka nie muszą się wzajemnie wykluczać.

Przez lata odzież biegowa wyglądała tak, jakby projektanci dostawali dodatkowe wynagrodzenie za każdą fluorescencyjną wstawkę.

Im więcej kontrastowych paneli, tym lepiej. Im większe logo, tym szybciej. A jeśli koszulka wyglądała jak strój animatora na firmowym pikniku, to najwyraźniej była gotowa do sprzedaży.

Na szczęście trochę się pozmieniało.

Bieganie coraz mocniej przenika się ze streetwearem, fotografią, muzyką i szeroko rozumianą kulturą miejską.

Satisfy, SOAR, Tracksmith czy District Vision pokazały, że można projektować ubrania sportowe, które mają własny charakter.

SOBER.LAB odnajduje się w podobnym świecie, ale nie potrzebuje do tego paryskiego adresu.

Lubię ich podejście do proporcji, kolorów i grafiki.

Nie mam poczucia, że ktoś próbuje mi sprzedać kolejną koszulkę sportową, dodając do niej piętnaście przypadkowych elementów, żeby wyglądała bardziej profesjonalnie.

Jest prościej. Spójniej. Z większym wyczuciem.

A dla mnie, człowieka, który zwraca uwagę na typografię, zdjęcia, branding i to, jak produkt wygląda poza katalogiem, ma to naprawdę duże znaczenie.

Dwóch braci i własna szwalnia.

Szymon i Adrian nie zaczynali od wielkiej kampanii reklamowej.

SOBER.LAB wyrosło z ich zainteresowania sportem, projektowaniem i chęci tworzenia odzieży na własnych zasadach.

W Krasnymstawie prowadzą pracownię, w której powstają ich produkty.

To pozwala im pracować nad konstrukcją, testować prototypy i wprowadzać poprawki bez konieczności zamawiania ogromnych serii produkcyjnych.

W rozmowie z 4outdoor Adrian opowiada między innymi o testowaniu ubrań podczas Border To Hel, gdzie pokonał około 80 kilometrów w zmieniających się warunkach.

To już nie jest pięciokilometrowa przebieżka na potrzeby sesji zdjęciowej.

To jest sprawdzian, podczas którego bardzo szybko wychodzi, czy ktoś dobrze przemyślał konstrukcję ubrania.

I właśnie to podoba mi się w ich historii.

Bo kiedy właściciel marki sam korzysta z produktów w warunkach, do których zostały stworzone, trudno całkowicie oderwać projektowanie od rzeczywistości.

Nie oznacza to oczywiście, że każdy produkt musi być idealny.

Ale przynajmniej wiadomo, że nie wszystko kończy się na moodboardzie.

Z Krasnegostawu do szafy człowieka, który ma za dużo ciuchów.

Mam słabość do ubrań.

I nie zamierzam udawać, że jest inaczej.

Potrafię kupić kolejną parę sneakersów, mimo że mam już kilka podobnych. Mam swoje ulubione cargosy, które noszę w tak regularnej rotacji, że ktoś mógłby pomyśleć, że nie zmieniam spodni.

Z ubraniami do biegania zaczyna robić się podobnie.

Tylko że tutaj dochodzi jeszcze jeden element.

One naprawdę muszą działać.

Bo o ile niewygodną bluzę można zdjąć po godzinie, o tyle z kiepską koszulką podczas długiego biegu trzeba się jakoś dogadać przez następne kilkanaście kilometrów.

Dlatego coraz bardziej zwracam uwagę nie tylko na to, jak coś wygląda, ale również na to, czy chcę tego używać ponownie.

SOBER.LAB ma u mnie ten etap zaliczony.

Nie będę rozpisywał laboratoryjnych testów oddychalności ani udawał, że mierzyłem opór powietrza w wiatrówce.

Nie jestem instytutem badawczym.

Jestem gościem, który regularnie biega i lubi dobrze zaprojektowane rzeczy.

A wiatrówka, longsleeve z Polartecu i czapka SOBER.LAB po prostu zostały ze mną na dłużej.

Running culture to nie tylko bieganie.

Jedną z rzeczy, które najbardziej polubiłem w bieganiu, jest wszystko to, co dzieje się wokół niego.

Ludzie. Muzyka. Fotografia. Projekty graficzne. Małe marki. Wspólne treningi. Kawa po biegu.

Cała kultura, która sprawia, że bieganie nie kończy się w momencie zatrzymania zegarka.

I właśnie dlatego coraz częściej interesują mnie marki takie jak SOBER.LAB.

Bo nie próbują jedynie sprzedać technicznej odzieży sportowej.

Budują własny świat.

Dobrym przykładem jest współpraca z krakowskim JOY STUDIO, które przygotowało autorską grafikę do limitowanego longsleeve’a.

Niby zwykła koszulka.

Ale kiedy spojrzysz na nią jak na element większej historii, okazuje się, że to już nie jest wyłącznie produkt sportowy.

To również projekt graficzny, współpraca kreatywna i sposób na pokazanie charakteru marki.

A ja właśnie takich rzeczy szukam.

Nie kolejnego logotypu nadrukowanego na piersi.

Tylko czegoś, co sprawia, że mam ochotę dowiedzieć się, kto za tym stoi.

Nie, to nie jest polski Satisfy.

Pewnie najłatwiej byłoby nazwać SOBER.LAB polską odpowiedzią na Satisfy.

Tylko po co?

Naprawdę musimy każdej ciekawej marce z Polski szukać zagranicznego odpowiednika, żeby udowodnić, że jest coś warta?

Przecież to właśnie własna tożsamość jest jedną z najważniejszych rzeczy, jakie może mieć niezależna marka.

SOBER.LAB nie musi udawać francuskiego brandu.

Nie musi organizować sesji w Los Angeles ani opowiadać o kalifornijskiej wolności.

Ma Krasnystaw, własną szwalnię, dwóch braci i ubrania, które potrafią przekonać do siebie ludzi naprawdę z nich korzystających.

To całkiem niezły zestaw.

Oczywiście nie znaczy to, że marka nie ma przed sobą wyzwań.

Produkcja, rozwój kolekcji, utrzymanie jakości i budowanie rozpoznawalności to zupełnie inna historia niż zaprojektowanie kilku fajnych rzeczy.

Ale właśnie dlatego kibicuję takim projektom.

Nie dlatego, że są małe.

Dlatego, że mają szansę zrobić coś po swojemu.

Brand crush. Zdecydowanie.

SOBER.LAB nie trafiło tutaj dlatego, że potrzebowałem kolejnej polskiej marki do pokazania.

Trafiło, bo od początku sezonu regularnie korzystam z ich ubrań, lubię ich estetykę i zainteresowało mnie, kto za tym wszystkim stoi.

To nie jest recenzja każdego produktu z ich katalogu.

To historia marki, która połączyła kilka rzeczy, na które sam zwracam uwagę: sport, projektowanie, jakość i własny charakter.

A do tego przypomniała mi, że nie wszystkie ciekawe historie running culture muszą zaczynać się w Paryżu, Londynie czy Tokio.

Jeszcze niedawno Krasnystaw kojarzył mi się głównie z kefirem.

Dzisiaj kojarzy mi się również z ciuchami, w których regularnie wychodzę biegać.

I chociaż nie wiem, czy SOBER.LAB zrobi kiedyś światową karierę, jedno już im się udało.

Sprawili, że na hasło „Krasnystaw” myślę najpierw o wiatrówce, a dopiero potem o nabiale.

Fotoziomek - podpis autora

DOBRE RZECZY IDĄ DALEJ

Podaj ten tekst dalej.

Znasz kogoś, kogo też to kręci? Podeślij mu ten tekst.

PODAJ DALEJ / 9:16

Dobra historia.
W Twojej relacji.

Przygotowuję grafikę…

Zapisz grafikę i dodaj ją do relacji. W Instagramie wybierz naklejkę Link i wklej adres artykułu.

Dostępne aplikacje zależą od telefonu. Naklejkę z klikalnym linkiem dodajesz w Instagramie.